Mazurska Fala

Witam państwa bardzo serdecznie w ten piękny, a przynajmniej obiecujący czwartek, 16 kwietnia!
Dzisiejszy dzień będzie trwał 14 godzin i 2 minuty, czyli całkiem dużo czasu, żeby ambitnie zaplanować rzeczy wielkie i z chirurgiczną precyzją nie zrobić żadnej z nich. Do najdłuższego dnia w roku brakuje nam tylko 2 godzin i 48 minut, czyli mniej więcej tyle, ile codziennie tracimy na zastanawianie się, czy to już moment, żeby wziąć się za życie.

Dziś swoje imieniny obchodzą: Julia, Bernadeta, Benedykt oraz Joachim, Feliks, Leonid, Erwin, Ksenia, Erwina, Urban, Saturnin, Lambert, Kalikst i Cecylian. Wszystkim solenizantom składamy najserdeczniejsze życzenia. Dużo zdrowia, uśmiechu i żeby kawa zawsze była ciepła, a poniedziałki jak najkrótsze.

Zaczynamy, bo dziś dzień wyjątkowo bogaty w „święta”, czyli zestaw tematów, które pokazują, że ludzkość potrafi wszystko, nawet wymyślić powód do świętowania rzeczy, o których wczoraj nikt nie pamiętał.
Zaczynamy od Europejskiego Dnia Kontroli Prędkości.
No wreszcie święto, na które czekał absolutnie nikt, poza budżetem państwa i producentami statywów. Dzień, w którym wszyscy nagle stają się filozofami ruchu drogowego: „czy naprawdę muszę jechać 72 km/h w strefie 50?”. Odpowiedź oczywiście brzmi: możesz, ale tylko jeśli lubisz finansować edukację obywatelską w formie mandatu.
Dalej mamy Dzień Włókniarza.
Piękne, wzruszające święto z cyklu „kiedyś to było”. Kiedy fabryka żyła, ludzie żyli, a dziś żyje głównie optymalizacja kosztów. Włókniarze – niegdyś filar przemysłu, dziś wspominani z takim samym entuzjazmem jak dyskietki i telefony na kabel.
Ale spokojnie, postęp wygrał: maszyny pracują szybciej, taniej i bez potrzeby zadawania niewygodnych pytań o podwyżki. Czyli idealny pracownik XXI wieku.
Dziś obchodzimy również Święto Wojsk Inżynieryjnych.
Ludzie od zadań specjalnych: mosty, miny, rzeczy, które „nie powinny istnieć w stanie aktywnym”, a jednak istnieją. Zawód, w którym „dzień jak co dzień” oznacza potencjalny materiał na wiadomości wieczorne.
Ale spokojnie, oni wiedzą co robią. My tylko udajemy, że rozumiemy, patrząc z bezpiecznej odległości i mówiąc „o, ciekawe”.
I na koniec Światowy Dzień Walki z Niewolnictwem Dzieci.
To święto, które ma zwrócić uwagę na dramat dzieci wykorzystywanych do niewolniczej pracy. Data upamiętnia Iqbala Masiha z Pakistanu. Chłopak w wieku 4 lat został sprzedany przez własnego ojca do fabryki dywanów. Udało mu się uciec po 6 latach, a jego działalność przyczyniła się do uwolnienia 3 tysięcy dzieci. Niestety w wieku 13 lat został zastrzelony przez nieznanych sprawców.

A więc, proszę Państwa: kolejny dzień, w którym kalendarz udaje, że jest potrzebny, a my udajemy, że go czytamy.